ماه مهمانی خداوند است شهر دلها چه باخدا شده است کوچه ها زنده اند و هستی ساز آب و جارو برای ما شده است هرچراغی نشانی از عشق است عاشقی پاک و بی ریا شده است خوش بحالش که لایق سفره است چشم در چشم اولیا شده است هرطرف ربّنا و ذکر سحر خانه ی دل پر از جلا شده است لذّت بندگی به اخلاص است رمز اخلاص ربّنا شده است دلبری راه و رسم خود دارد هرکه دل داد دلربا شده است . . برچسبها: میهمانی + نوشته شده در شنبه بیستم اردیبهشت ۱۳۹۹ساعت ۴:۱۴ ب.ظ توسط احمد یزدانی |

گریه دارد وضع عالم ، گریه دارد روزگارکرده شیطان بزرگ غارت جهان را با قمارذیل پوششهای پوشالین قدرت با دروغعدّه ای از خودفروشان گشته او را یار غارکرده ترویج خشونت زیر ماسک حیله هابا بلوف ترسیده از او ره

ای هموطن ماندی بمنزل ، بی شکایت تو

ایرانی عاقل و زیرک ، با کفایت تو

داری صلابت بینظیری ، عنصری آگاه

وضع زمان را می شناسی ،با درایت تو

تبریک ایّام بهاران خدمتت تقدیم

در شادمانی باشی و غرق رضایت تو

امسال شد یک سال ویژه از برای ما

ویروس را ترسانده با قدرت به غایت تو

دارم امید روزهای شاد آینده

خندیده ما کرده بیان این حکایت تو

خورشید نگاهِ با کرامت فرمود

فرمان مقاومت و همّت فرمود

دستورالعمل برای خوشبختی را ،

پیگیری و صبر و استقامت فرمود .

شیطان که دریغ می کند دارو را

بردست ز سنگ پای قزوین رو را

تنها نه که تحریم کند ایران را

تهدید کند جهان رو در رو را

چون چهره دوگانه است دست آویزد

هم دشمنی هم دوستی از هر سو را

عمرش نرسد که خوانده باشد نمرود

فرعون نخواند و قصّه ی چون او را

دارد به همه جهان طمع ، از کِبرش

خر فرض کند جهان رویارو را